A's profileR e a s o n No.3PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
R e a s o n No.3October 24 1 ปีเเล้วผ่านมา 1 ปีเเล้วน่ะที่เราต้องจากกัน
ยังรู้สึกว่ามึงไม่หายไปไหนเลยว่ะ เพียงเเค่ไม่ได้คุยกันเท่านั้นเอง
ปีใหม่ปีนี้ฉลองกับมึงไม่ได้ เหมือนปีที่ผ่านมา คิดขึ้นมาก็เสียใจว่ะ ว่าต่อไปนี้จะไม่ได้เจอกันเเล้ว
คิดถึงเเกว่ะ ไอ้นอส
.
.
. March 25 ไปซ่ะล่ะ ~ต้นปียังอยู่ดี ๆ เลย มาตอนนี้ 30 c'+ มกรา - กุมภา ยังหนาว ๆ อยู่เลย อยากหนาวๆ อีกจัง ...
.
.
.
.
.
February 08 - Doka -การเปลี่ยนแปลงที่ยิ่งใหญ่ที่ทุก ๆ คน ไม่สามารถรู้ตัวเอง คือ ตัวเราเอง
ทุกคนมีเส้นทางเดินของตัวเอง เหมือนได้ถูกกำหนดไว้โดยโชคชะตา
สิ่งหนึ่งที่ไม่สามารถกำหนดได้ คือ ตัวเราเอง
บางคนประสบความสำเร็จ บางคนล้มเหลว บางคนยังอยู่กับเรา หัวเราะ ร้องไห้ เสียใจ มีความสุข เเละ บางคนได้จากเราไปอย่างไม่มีวันกลับมา
สิ่งที่เราต้องเจอคือปัจจุบัน
มันจะดีงามเเค่ไหน เลวร้ายเเค่ไหน เราก็ต้องยืนอยู่กับมัน
บางครั้งเราหมดหวังกับสิ่งที่เรากระทำไปเเต่อย่าสิ้นหวังกับมัน เเม้สิ่งรอบตัวเราจะไม่เป็นไปอย่างที่เราต้องการ
พรุ่งนี้ไม่รู้จะเป็นอย่างไร
วันนี้จะเป็นเเบบไหน
อดีตจะเลวร้ายเเค่ไหน
เเค่เรายังอยู่ ได้ทำในสิ่งที่เราต้องการ
มันน่าจะเป็นบทสรุปของการที่เรามีชีวิตอยู่
January 05 - FAKE -
ผู้ชายมันก็เหมือนกันหมดตอแหล หลอกลวง ผู้ชายมีโกหกฟันแล้วทิ้งเกลียดมากผู้ชายแบบนี้ไม่อยากเจอแล้ว ผุ้ชายก็แบบนี้แหละไว้ใจไม่ได้ คิดว่าผู้หญิงโง่หรือไง ผู้ก็ยังงี้เหละเห็นแก่ตัวหาที่ดีไม่ได้ เกลียดผู้ชายที่ชอบโกหก ตอแหล ชอบสร้างเรื่องมาลองใจเรา แล้วพอเราจับได้ว่ามันเจ้าชู้ก็มาจับผิดเราทุกฝีก้าว แกล้งให้เรากะเพื่อนแตกคอกัน เกลียดโครต ผู้ชายก็เลวทุกคน เรามีแฟนมากี่คนมันก็เลวเหมือนกันหมดนั้นแหละ เกลียดมากๆผู้ชายที่เห็นแก่ตัวที่ชอบแก้ตัวไปเรื่อยจับไม่อยู่นี้สิเกลียดสุดๆ แต่ถ้าจับไม่ได้คาหนังคาเขาคงไม่รับแน่ๆ ผู้ชายไม่น่าหลายใจเลยค่ะถ้าเจอผู้ชายหลายใจให้ตัดไข่มันได้เลย อันนี้ ผมไม่ได้เจ้าชู้ นะ ผู้ชายม่ายได้เจ้าชู้ทุกคน อย่างเช่นผม ^^ ซื่อสัตย์กับแฟนตัวเองแล้วครื้นเครงกับแฟนคนอื่น มีอีกเยอะที่อยากให้รู้มากว่าคำว่า ผัด นะ ทำไมผู้ชายชอบเบื่อผู้หญิงที่มีอะไรกันบ่อยๆ เป็นไง รู้ยังไค ผู้ชายไม่ใช่พ่อ จะไปง้อมันทำไม ผู้ฃายได้แล้วก็ทิ้งเป็นเรื่องจริง เกลียดผู้ชายเจ้าชู้ที่สุด ขนาดมันหมั้นกับตูมันยังไปมีแฟนใหม่เลย เวลาเล่นผีผ้าห่มมัน มันจริง สมัยนี้นะผัวหาได้ง่ายแต่หาพ่อที่ดีของลูกสมัยนี้จริงๆไม่ค่อยมีหลอก ผู้ชายเหลวชอบเอาเปรียบผู้หญิงทุเรศ ทำไมถึงไม่ยอมตัดสินในว่าจะเลือกใคร ตื่นเถิดชาวไทยอย่ามัวหลับไหลลุ่มหลง อันผู้ชายไม่เจ้าชู้ ก้อเหมือนงูไม่มีพิษ อันผู้หญิงไม่ดัดจริต ก็เหมือน บานานาสปริท ไม่ใส่กล้วย ผู้ชายทำอะไรก็ถูกซะหมด มีแต่ความเห็นแก่ตัว ไม่มีอะไรสักอย่าง รักกันไว้เถิด มีอีกอย่างจะบอกให้นิสัย ...ชาย เวลาจับได้เรื่องมีกิ๊ก มักจะทำแกล้งโมโหมาก(เพราะรู้ทัน) คู่ควง 3 แซวๆไว้อีก 2 หมายปองอีก 4 ขาดความมั่นใจ เราอยู่กันมานาน โกหกทำไม เกลียดพวกผู้ชายเห็นแก่ตัว เห็นแก่ได้ ผู้ชายไม่มีใครดีสักคนเลวๆทั้งนั้น
เหมือนกันทุกคนแหละ ก็อยากจะให้มันตายไปแซะ ขึ้นชื่อว่าผู้ชาย ยังไงก็เป็นผู้ชาย ผู้ชายที่ดีหายาก แต่ผู้ชายมั่วๆหาได้เต็มท้องถนน สมัยนี้คำว่าสุภาพบุรษหายากมาก มีแต่พวกกอบโกย และเอาเปรียบผู้หญิง พระเอกแบบในเทพนิยายหาไม่ได้อีกแล้ว ผู้ชายเลวๆมักมีคำว่าแมง...ต่อท้าย ผู้ชาย ร้อยทั้งร้อย ขึ้นชื่อว่าโกหก ปริ้นปร้อน กะล่อน ตอแหล ที่สุด เจ้าชู้ นิสัยเห็นแก่ตัวเหมือนกันทุกคน ใครเจอคนที่ดี ผู้ชาย หาดีไม่ค่อยได้หรอก มายายิ่งกว่าผู้หญิงซะอีก จิงๆนะ ผู้ชายไม่อยากเรียกว่าผู้ชายเลย ผู้ชายก็เหลวกันทุกคนเห็นแก่ได้
December 10 - -ll นอนคนเดียว ให้เหลียวอาลัย
สุดหักใจ ถึงใครบางคน อดไม่ทน ถึงคนบางคน พร่ำบน จนใจสะเทือน ความทรงจำ ทุกวันยังเตือน ยังไม่เลือน หลุดจากดวงใจ อยากรู้นัก เขาดี เพียงใด ขนาดทำให้เธอลืมฉันลง ลืม ก็กะจะลืม ให้ได้ มันก็ทำ ไม่ได้ซักที เก็บความหวัง ที่เหลือ ที่มี หวังบางที เธอจะมา นอนคนเดียว ไม่มีใครมา ดั่งดวงตา หลับลงช้าๆ เกิดเป็นเธอ ได้คงดีกว่า เพราะเธอ นั้นคงไม่ ได้นอนคนเดียว ลืม ก็กะจะลืม ให้ได้ มันก็ทำ ยังไม่ได้ซักที เก็บความหวัง ที่เหลือ ที่มี หวังบางที เธอจะมา นอนคนเดียว ไม่มีใครมา ดั่งดวงตา หลับลงช้าๆ เกิดเป็นเธอ ได้คงดีกว่า เพราะเธอ นั้นคงไม่ ได้นอนคนเดียว I don't like to sleep alone
Stay with me, don't go Talk with me for just a while So much of you to get to know Reaching out touching you Leaving all the worries far behind Loving you the way I do My mouth on yours and yours on mine Marry me, let me live with you Nothing's wrong and love is right Like a man said in his song "Help me make it through the night" Loneliness can get you down When you get to thinkin' no one cares Lean on me And I'll lean on you Together we will see it through No, I don't like to sleep alone It's sad to think some folks do No, I don't like to sleep alone No one does Do you I don't like to sleep alone No one does Do you ชั่งเป็นเวลาที่แสนจะเชื่องช้าเหลือเกินสำหรับคนที่อยู่กับการรอคอย วันๆกว่าจะผ่านพ้นไปได้เพื่อให้ถึงวันที่รอคอยทั้งๆทียังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าวั น ที่รอคอยนั้นวันไหนแต่ก็ยังคงรอคอยวันนั้นต่อไป รอคอยเธอผู้นั้น เธอผู้เป็นเป้าหมายของการรอคอยที่ เธอจะมาอยู่เคียงข้างกับเราในวันหนึ่ง เป็นคนที่โดดเดี่ยวนี่มันไม่ดีตรงนี้ที่บางครั้งมันเหงา ต้องการเพื่อนคุยเป็นคู่คิด และคอยเป็นกำลังใจให้กับเรา เสียงเพลงแววเบาๆมาได้ฟังพอจำใจความได้เล็กน้อย เสียงของใครก็จำไม่ได้ " Alone again naturally " มันกระทบหูพอมีความหมายได้ว่า ต้องโดดเดี่ยวอีกแล้ว โดดเดี่ยวแบบที่เรียกว่า เป็นธรรมชาติ ชีวิตที่โดดเดี่ยว อยากให้เธอรู้ ว่าฉันรอเธออยู่ทุกวันนี้ อยากให้เธอรู้ว่าฉันไม่ต้องการอยู่คนเดียว ไม่ต้องการ พูดคนเดียว ไม่ต้องการ แม้กระทั่งนอนคนเดียว เรามาเรียน ซึ่งกันและกัน แต่งงานกับฉันเถอะ แล้วเราจะรู้ว่าเราจะฝ่าฟันอุปสรรคไปได้ตลอด เพราะฉันไม่ต้องการ อยู่และนอนคนเดียว November 21 Y e a H !!! ฝันร้ายผ่านไปเเล้ว ยังใจหายอยู่จนถึงวันนี้
เเต่เเว๊บเข้ามาในหัวที่ไรก็อดที่จะรู้สึกเศร้าไม่ได้
.
.
.
.
.
.
อากาศตอนนี้เย็นมาก ๆ
ถึงขั้นใส่เสื้อ 2 ตัวเลย ไม่น่าเชื่อว่าจะได้เจออากาศเเบบนี้ที่ประเทศไทย ><"
ได้เวลาจิบเบียร์เเล้วววววว ++
September 14 Knockin' On heaven's doorนอสมึงเเกล้งกูปล่าวว่ะ หรือ ว่ามึงร้องไห้
เมื่อวานตอนกูอยู่หน้าโรงงานฝนไม่ตกฟ้าเเจ่มใสพอกูเลี้ยวเข้าโรงงานปุ๊ป อย่างกับพายุมาฟ้าร้องลมเเรงฝนเทกระหน่ำ จนมาถึงตอนนี้ฝนยังไม่หยุดตกเลย ถ้าเป็นมึงร้องไห้จริง ๆ ก็หยุดร้องเหอะ เเค่นี้ทุกคนก็เสียใจมากพอเเล้ว มึงอย่ามาเสียใจตามพวกกูเลย อีกอย่างน้ำเเม่งท่วมด้วยลำบากกูต้องมานั่งซ่อมโรงงานอีก วันนี้กูคุยกับเเม่มึงด้วย เเม่มึงบอกว่ามึงมาหาเขาเเล้วบอกไม่ต้องห่วงเพราะมึงจะมาอยู่ข้างๆเขาดูเเลเขาตลอด เเล้วเเม่มึงก็ชี้มาให้กูดูไอ้อ้วน นน เเม่งกวนตีนเหมือนมึงเลยเด็กเหี้ยอะไร มาคุยกับกู เสือกทักกูว่า " What's up " กูจะตบกระบาลเเม่ง เด็กเหี้ยอะไรว่ะ อยู่ชั้นประถมเเต่เสือกทักกวนตีนอย่างกับกูเป็นเพื่อนมันมานานเเล้วไอ้สาดดดด เเต่เเม่งเหมือนมึงฉิบหาย ตอนกูเดินไปคุยกับไอ้ นน น้องรักมึง กูเเม่งเสือกร้องไห้ให้เเม่งดูอีก เเม่งเหมือนมึงมาก ๆ เลย กูอดใจไม่ไหวว่ะ พ่อมึงวันนี้เขาเดินลงมาจากรถพอเห็นโลงศพมึงเขาก็ร้องไห้ไม่หยุดจนพระสวด เเละ สวดจบเเล้วเขาก็ยังไม่หยุดร้อง เขารักมึงมากน่ะ ที่มึงบ่นๆว่าเขารักน้องมึงมากกว่ามึงกูว่าไม่จริงว่ะ ไอ้ เพาว์เวอร์เเพท น้องมึง ก็มาบอกว่าตอนเช้าทำเป็นเก็บอาการนั่งทำงาน เเต่พอเดินขึ้นไปบนห้องไม่มีใคร ก็ร้องไห้เลย กูก็เขาไปคุยกับเขา บอกว่ามึงมันดื้อ พ่ออย่าเสียใจเลยครับ นอสมันสบายเเล้ว พ่อก็บอกกลับมาหากูว่า ขอบใจมากช่วยพ่อได้เยอะเลย พ่อดีขึ้นเเล้ว วันนี้ดีหน่อยเขาไม่เรียกกูว่า ไอ้หัวทอง กูว่าทุกอย่างในชีวิตเขาก็คือ มึงว่ะนอส เขาน่าจะรักมึงที่สุดในพี่น้องของมึงเลย
วันนี้เพื่อนๆหลายคนมาไม่ได้ เพราะส่วนใหญ่ติดเรียน กูว่ามึงเข้าใจ เพราะมึงเป็นคนที่ให้อภัยคน เเต่พรุ่งนี้ทุกคนมาครบเเน่นอน
ตอนนี้เเม่มึงดีขึ้นเยอะ พ่อมึงก็มีกำลังใจดี พี่น้องทุกคนก็เข้มเเข็งขึ้น มึงหลับให้สบายเหอะ ส่วนพวกกูก็คงทำหน้าที่ของตัวเองต่อไป เเละมึงจะอยู่ในใจพวกกูไปตลอดชีวิต ใจจริงกูอยากจะลืมมึงไปด้วยซ้ำ เพราะกูคิดถึงมึงทีไรกูร้องไห้ทุกทีเเม่งเกิดมากูนับครั้งได้เลยไอ้ร้องไห้ กูเคยร้องไห้กับพ่อเเม่กูเท่านั้น เเต่มีมึงคนที่ 3 นี่ล่ะ เเน๊ท กูยังเก็บอาการได้ เเต่มึงทำให้กูร้องไห้มา 2 วันเเล้ว ยังไงๆกูก็จะทำหน้าที่ของคนที่ยังมีชีวิตอยู่ต่อไป
ตอนที่กูนั่งพิมท์อยู่นี้ใจกูยังไม่เชื่อเลยว่าต่อไปนี้กูจะไม่มีเพื่อนชื่อ นอส อีกต่อไปเเล้ว ยังไงๆกูก็รับตรงนี้ไม่ค่อยไหวว่ะเเต่ยังไงๆกูก็ต้องยอมรับความจริง
.. บนสววร์คมันดีน่ะมึงอย่าไปหม้อนางฟ้าล่ะไอ้สาดดดดดเดี๋ยวจะตกนรก ..
September 13 ถึง นอส เพื่อนรักวันนี้ ผมเสียเพื่อนที่สนิทที่สุดในชีวิตผมไป นอส หลังจากที่ผมเคยเสีย เเน๊ท ไปเเล้ว
รู้สึกไม่ได้อยากร้องไห้เลยน่ะ เเต่ทำไมน้ำตามันไหลออกมาเอง คิดอะไรไม่ออกเลย ยังไง ๆ 9 ปี ที่ผ่านมากุสนุกมากเลยว่ะนอส ทั้งไอ้ตอนเรียนที่ ST. เเล้วกุกับมึงขับ มอเตอร์ไซค์ คอยหลบ ตำรวจไปคอนโดมึง เเล้วไปนั่งกิน สเต๊ก ที่บุ๊ค ทำ เเม่งไม่อร่อยเลยว่ะ หรือ ตอนที่มี กุ มึง เเล้วก็ บูม เเม่งสนุกสุด ๆ อยากให้อยู่เเบบนั้นนาน ๆ มาพักหลังนี้ 3 - 4 ปีได้ มึงก็ต้องเรียน ทำงาน เเละ เรื่องที่บ้านมึงอีก กุก็ต้องทำงาน ทำให้เรานาน ๆ เจอกันที
กุอยากบอกว่ามึงเป็นคนที่เข้าใจกุที่สุดในโลกเลยว่ะ ทั้งเรื่องกุชอบมาสาย มึงก็ไม่เคยโกรธกุ เรื่องที่กุชอบเบี้ยวบอกจะไปเเต่ไม่ไป มึงก็ไม่เคยโกรธกุ เรื่องที่กุชอบว่ามึง มึงก็ไม่เคยโกรธกุ เรื่องที่กุชอบโกหก มึงก็ไม่โกรธกุ เราสนุกกันมาทั้งชีวิตเสเพลเเล้ว มึงก็พักผ่อนไปเหอะ กุจะลุยตรงนี้ต่อเอง ส่วนบุ๊คทุกคนช่วยดูเเลได้อยู่เเล้วไม่ต้องห่วง
มีคำหนึ่งที่มึงเคยพูดกับกุไว้ว่า " ทุกคนเป็นเพื่อนรักกุหมด เเต่ว่าไม่เคยมีใครมาหากุที่หนองจอกเลย มีเเต่มึงที่มาหากุ " มึงทำกุซึ้งเลยวันนั้นรู้ปล่าว
--
เเละก็เรื่องเป่าเเซ๊กของมึงอ่ะ จนทุกวันนี้กุยังไม่รู้เลยว่ามึงเป่าเป็นไหม เเละ ไอ้วงเเจ๊ซที่เราจะตั้งกันอีก เออ..ที่มึงพูดกับกูครั้งล่าสุดว่ากูจะซื้อ Rx-7 เเล้วเราไปขับรถเล่นด้วยกันเเต่มึงมาบ่นว่ากูเสือกซื้อ Jazz เเทน อันนี้กูขอโทษว่ะ ใจกูอาจจะไม่รักรถซิ่งเท่ามึง ตอนที่มึงพากูไปเจอเพื่อนๆของมึงที่มหานครตอนนั้นกูรู้เลยว่ามึงมีความสุขกับเพื่อนมึงที่นั้นมาก เพราะทุกคน คบกันด้วยความจริงใจให้เกียรติกันไม่มีการดูถูก คบเเล้วสบายใจ กูก็ว่ามึงอยู่นั้นดีเเล้ว เเต่มึงกินเหล้าทุกวันเลยพออยู่ที่นั้น กูไม่รู้ว่ามึงมีปัญหาอะไรขนาดนั้น มึงไม่ยอมบอกใครเลย วันนี้ที่งานศพมึง ทุกคนมา กันครบทุกคนน่ะ ไอ้พวกมายาก ๆ นานๆ เจอเเม่งที มันก็มา ทุกคนยังเหมือนเดิม ทุกคนเสียใจ ทุกคนร้องไห้ รวมทั้งกูด้วย เเละ ทุกคนก็หัวเราะ มีความสุข กูไม่รู้หลังจากนี้เวลากูหัวเราะ กูจะร้องไห้เเทนไหม เพราะ กูหัวเราะที่ไร ต้องมีมึงมาหัวเราะกะกูด้วย ไอ้เสียง คิคิๆ ที่มึงชอบทำอ่ะ เเม่งฮา ฉิบหาย ตอนที่เราปุ้นกัน เเล้วมึงพากูไปนั่งรถไฟเหาะไอ้เหี้ย หัวใจกูเเทบวาย เเต่ตอนนั้นกูทำนิ่ง บอกไม่เป็นไรเเล้วมึงมานั่งหัวเราะกู มึงเป็นเพื่อนที่ตามใจกูที่สุดในชีวิต มึงฟังเพลงนี้เพราะ ๆ อยู่ กูบอกไม่ชอบฟังมึงก็เปลี่ยนเพลงให้กูทั้งที่มึงชอบฟังเพลงนี้
--
กับเรื่อง บุ๊ค มึงโทรมาหากูทีไรเอาเเต่บอกว่า " เอก มึงรู้ไหมกูเลิกกับบุ๊คเเล้ว " มึงพูดกับกูเเบบนี้มา 7 ปีเเล้ว สุดท้ายมึงก็บอกกูว่า " เอก กูรักบุ๊คว่ะ " ครั้งสุดท้ายที่คุยเรื่องบุ๊ค มึงบอกกูว่ามีคนโทรมาหามึง มึงเครียดมาก วันนั้นกูก็ต้องขอโทษด้วยว่ะ กูก็กำลังมีปัญหาส่วนตัวอยู่เหมือนกันเลยไม่ได้นั่งคุยกันช่วยให้มึงสบายใจ เเต่ บุ๊ค รักมึงมากน่ะ มึงก็รู้ว่าบุ๊ครักมึง เเต่ทำไมถึงเพิ่งมาลงเอยกันได้ไม่กี่ปีนี่เอง วันนั้นที่บุ๊คกลับมาจาก NZ เเล้วกูไปหามึงที่หนองจอกกุ๊กกิ๊กกันจนกูอิจฉาเลยว่ะไอ้สาดดดด
ตอนสงการนต์เมื่อ 5 ปีที่เเล้วได้หรือปล่าว ที่มึงเมาเเล้วถือขันเดินเเบบหมาถูกรถทับเเล้วไปขอเงินผู้หญิงเอ๊กซ์ที่ RCA ตอนนั้นกูขำมาจนถึงทุกวันนี้เลย ไอ้ท่าเต้น ฮูร่าๆ ตกปลา ท่าวิ่ง เเละ ท่า เช้งเกียร์ ของมึง มันนึกทีไรกูฮาทุกทีเลย
เเละ ก็ตอนที่มึงไปเชียงกงกับกู เพราะมึงอยากเเต่ง MINI มึงเลยว่าจะไปดูกรอง เเต่มึงเสือกไม่มึงตังค์ต้องยืมกู ไป 3000 ไอ้เเสดดดด กูฉุนมึงฉิบหาย ไม่ใช่เรื่องยืมตังค์ เเต่เรื่องที่มึงเสือกซื้อกรองมาผิด เครื่องรถมึงเเม่งเป็นคาบูเสือกไม่ยอมดูให้ดี ๆ ก่อนซื้อ เเละ เเกะกล่องเเล้วด้วยเเม่งไม่รับคืนอีก เอาไปเขวี้ยงหัวหมาได้อย่างเดียว วันนั้นกูโครตโกรธมึงเลย
เมื่อ 2 อาทิตย์ที่เเล้ววันเสาร์ที่เราไป คลอง5 ไปดูรถ นาทีเเรกที่กุเจอมึงกุโครตดีใจเลยว่ะเเม่งอย่างกับไม่เจอกันเป็นปีเลย กุมุขกระจายเลยเวลาเจอมึง เเล้วตอนที่เราเจอกันมาตบมือกัน เเม่งความรู้สึกที่กุเช๊คเเฮนด์กับมึงเเม่งความรู้สึกเพื่อนเเท้เลยว่ะ เรานั่งกินเหล้า กันดูรถ ดูหญิง ไปคุยกัน ถึงเเม้ว่าจะคุยกันน้อยลงเเต่ก่อนเยอะก็ตาม กุก็รู้สึกเเค่อยู่กับมึงกุก็มีความสุข ขากลับมึงกลับกุก็กลับ กุรีบๆวิ่งไปเอารถเพราะรถกุจอดไกล เพื่อจะตามมึงกลับด้วยกัน เเม้คนล่ะทาง เพราะกุอยากอยู่กับมึงก่อนยังไม่อยากกลับ จนถึงทางเเยกกุก็บีบเเตรบอกมึงว่ากุจะไปอีกทางมึงก็หันมามองกุ เเค่ 2 วินาที นั้น ครั้งสุดท้ายที่ได้เห็นหน้า นอส กุอยากจะทำดีๆ ได้เที่ยว กับมึงเเละทำอะไร ๆ อีกตั้งหลายอย่าง เเต่มึงก็เล่นหนีกุไปก่อน ปล่อยให้กุอยู่คนเดียว มึงเป็นเพื่อนกุคนเดียวที่เวลาเจอกันไม่ต้องพูด มองหน้ากันอย่างเดียว ก็รู้ว่าคิดอะไรกันอยู่ มึงเป็นคนที่เปิดใจคุยกับกุทุกเรื่อง ถ้าไม่มีมึงกุก็คงไม่ได้มีชีวิตที่มีความสุขอย่างนี้ กุขอบใจมึงว่ะนอส เเม้มึงไม่มีทางได้มาอ่านที่กุนั่งเขียนอยู่ตรงนี้ กุก็ขอให้มึงรู้ว่าไม่มีใครที่ดีที่สุดในชีวิตกุเท่ามึงน่ะ นอส
Would you know my name
If I saw you in heaven? Would you feel the same If I saw you in heaven? I must be strong and carry on 'Cause I know I don't belong here in heaven Would you hold my hand If I saw you in heaven? Would you help me stand If I saw you in heaven? I'll find my way through night and day 'Cause I know I just can't stay here in heaven Time can bring you down, time can bend your knees Time can break your heart, have you begging please, beggin please Beyond the door there's peace I'm sure And I know there'll be no more tears in heaven จะรักมึงไปจนจบชีวิตน่ะ นอส
ยังมีอีกเยอะเเยะที่อยากให้ นอส รู้ เเต่ตอนนี้กุคิดอะไรไม่ออกว่ะ ขอเวลากุนิดนึงน่ะ ..
September 10 10 / 9 / 2005It may take only a minute to like someone, only an hour to have a crush on someone
.
.
.
a
n
d
.
.
.
only a day to love someone but it will take a lifetime to forget someone.
August 29 ♡ T h e R e a s o n ♡
I'm not a perfect person
I've found a reason for me
I'm sorry that I hurt you I've found a reason for me
I'm not a perfect person I've found a reason for me
I've found a reason to show
. . . .
August 26 I'll Be There :: (。-_-｡) Performed by Michael Jackson● I-'ll Be There ● ヾ(●⌒∇⌒●)ノ.... ♡♡
You and I must make a pact, we must bring salvation back Where there is love, I'll be there . . . I'll reach out my hand to you, I'll have faith in all you do Just call my name and I'll be there And oh - I'll be there to comfort you, Build my world of dreams around you, I'm so glad that I found you I'll be there with a love that's strong I'll be your strength, I'll keep holding on - yes I will, yes I will Let me fill your heart with joy and laughter Togetherness, well that's all I'm after Whenever you need me, I'll be there I'll be there to protect you, with an unselfish love I respect you Just call my name and I'll be there And oh - I'll be there to comfort you, Build my world of dreams around you, I'm so glad that I found you I'll be there with a love that's strong I'll be your strength, I'll keep holding on - yes I will, yes I will . . . . If you should ever find someone new, I know he'd better be good to you 'Cos if he doesn't, I'll be there Don't you know, baby, yeah yeah I'll be there, I'll be there, just call my name, I'll be there (Just look over your shoulders, honey - ooh) I'll be there, I'll be there, whenever you need me, I'll be there . . . . Don't you know, baby, yeah yeah I'll be there, I'll be there, just call my name, I'll be there...
(￣b￣*) .. ● โทรศัพท์ใช้ได้เเล้วน่ะ เสาร์นี้ก็จะกลับบ้านน่ะ เเล้วเจอกัน .. .. August 25 :: โลกนี้มันเเคบจริง ๆ :: Cheap! - Love! - Cute!
ไประยองก็เจอเพื่อนเก่ารักมาก 7 ปีเเล้วไม่ได้เจอกันเลย 
.
.
.
.
.
เปิดเว๊ปก็ไปเจอ E-mail ของเพื่อนๆ สมัยเรียนที่ sydney ตรึมๆ
saeron โทรมา งงมาก ๆ หาเบอร์เจอได้ไง .. คาราวะ 1 จอก
กระเป๋าตังค์ ที่หายไป ดันไปอยู่ช่องเก็บของ ใน cefiro ดีจังตังค์อยู่ครบ
จะมีอะไรดี ๆ เข้ามาอีกบ้างนี้ อาเมน .... August 23 ใครมีปัญญาอ่านจบ อยากให้อ่าน ซึ้งมาก
"KAMISAMA" episodes 1-12
Posted by Risa on the Takeshi Kaneshiro Discussion Forum. (minor grammatical revisions by micah sittig) The 1st episode- Keigo (Takeshi Kaneshiro) is a famous and charismatic music producer. Arrogant, playboy, decadent, in spite of his big fame he is not interested at all in his own life and himself. His heart is vacant, after his lover Risa was dead three years ago. "Who pretends to live but not really live his life will be revenged someday. Until that day, I was totally onlooker of my own life. Maybe it's because why the destiny chose me." The 2nd episode:Masaki couldn't understand nor accept the reality. Confusing so much, at first, she doubted Keigo to have infected her, because he was a famous playboy and his private life was scandalous. She said to Keigo: "I was serious when I made love with you. I really wanted to understand you through my body and heart. So, please remember that I don't regret it at all, even if I die tomorrow?" Keigo, being unable to understand what she was saying, said indifferently: "What do you want to say? You mean you feel sorry to have sex with me? I don't care if you die tomorrow or not?" But, at last, it was revealed that neither Keigo nor Masaki's former boyfriend Isamu were HIV positive. It was that man with whom Masaki made love for the money just one time. Screwing up all her courage, Masaki confessed Keigo the truth and told him that she might have infected him also. Keigo was so shocked to hear that and could hardly keep standing.
The 3rd episode:Masaki still didn't tell her family about her disease and was suffering alone. And what was worse, the rumor about her disease spread all in the high school, and everyone - including her best friend - began to ignore her to make her alone. Keigo, being desperate, couldn't stir himself up no more to work and was only drinking and wandering about everyday. Masaki asked him to take an examine of HIV, but he cried out aloud: "Everybody has to die when his time has come!! Some are happy to be alive, some are not ! That's not your business if I die or not. Just leave me alone?" But Masaki said : "After I knew I'm infected, I understood well enough that I really want to live. I don't want to die ! Keigo, I think you're also same with me. You're so scared too, aren't you?" Pointed out the truth, Keigo decided by himself to take an examine. He called Masaki and said calmly : "It's true what you said. I'm so scared. I admit it." Masaki, being so consumed for the isolation in the school and her hard reality, said crying : "HIV is a kind of disease that makes us be alone more and more.. I wish you were also positive.. I want some company. "Having recognized something unusual in her voice, Keigo asked gently : "What's happened?" But, Masaki hung up. A few days later, the result of the analysis arrived by post, but Keigo doesn't have a courage to see it. After certain time of hesitation, he opened the letter and saw the result. He fell down on the floor. The result said that he was not HIV positive. Keigo didn't say to Masaki about the result, but she happened to see it in his room. "Why didn't you tell me about it? Because I said that I wish you were positive? It must NOT be true! Of course, I'm so happy to know that you're not positive! I feel relieved, Keigo. Now that I'm out of relation to you, I won't come here and meet you anymore. Don't worry about it." She was crying. Finding no words to tell her and being full of pity, Keigo was hugging her for some moment. "It's you who taught me that I'm still alive." He said from back to Masaki going out of the room. She smiled a little and went out. The 4th episode:After Masaki left, Keigo was still thinking about her. He was recalling also his lover Risa dying on the bed. After she died, he made up his mind not to get involved too deeply in any woman again, because he'd suffered so much from losing her. In the high school, the spiteful harassment against Masaki was more and more escalated. One day, Keigo came to near the school to know how she was doing, and happened to witness the harassment. After that, when Masaki was alone in the park, he appeared suddenly beside her and said gently : "Why don't you come with me to eat some chinese noodles?" Masaki said Keigo who was eating the noodles : "I don't need any pity at all. It seems strange to be kind like this just because I've got a unusual disease. I don't want to be a your burden." But Keigo said smiling: "You're a nice girl and also cool. You have a pride to face against the attacks. No matter if you're HIV positive or not, you are still who you are. Nothing changes, doesn't it?" She was so relieved to hear that. He gave his personal telephone number and said it's ok to call him whenever she wants. Masaki was so happy and said: "It's so good to know that I have someone to talk with when I'm depressed. I feel so relieved, thank you. Keigo, could you promise me that you always stand by me, on my side?" After a short silence, he said "yes." Keigo has not been making his new song for more than eight months, and the production was continuously demanding him to make new one. Keigo's arrogant and selfish attitude gradually began to ruin his own career. Kaoru ( actually, she's a little sister of his former lover Risa ) was really worrying about it. Encouraged by Keigo, Masaki decided to tell her mother about the disease. But when she came home, she heard her mother saying to farther that she wanted to live separately in the near future (because her mother loves another man ). Being so shocked, Masaki went to Keigo's apartment and found him in the car with Kaoru and she kissed him (It was Kaoru that kissed him and not that Keigo kissed Kaoru). Being aware of stupefied Masaki watching him, Keigo soon got out of the car and ran after her running away, but he lost sight of her. Masaki ran and ran, and stopped at the railroad crossing. Crying aloud in despair, she was recalling a lot of scenes - Keigo, Kaoru, mother, harassment by friends... there was no place she could hide and escape. She went over the crossing. The 5th episode:The former boyfriend Isamu found her on the railroad track and saved her from suicide. Her parents questioned her closely in the hospital why she attempted suicide. Masaki, after a moment of hesitation, said clearly that she was infected by HIV and shouted : "Get out of the room!" Her parents stunned. At last, Keigo was declared the cancellation of the contract from his recording company. Kaoru blamed him why he didn't make new song, but Keigo told back : "It's not that I don't make it, but I CAN'T make it! After Risa was dead, I've been somehow managing to cheer myself up by making songs, but now I'm so exhausted and vacant. "Keigo heard about Masaki from Isamu and came to the hospital, but she was sulky for the jealousy against Kaoru : "You meet me just because you have pity on me, don't you? Don't play such a game anymore! Everybody wouldn't care if I die or not." Keigo said: "It's just a self-pity what you are saying. Live your life as seriously and fully as you can, before you think of suicide?" Masaki shouted him back : "How about YOU, Keigo? You live your life so fully? You have a great talent for music that nobody else has. But I don't have nothing. I don't know for what purpose and for whom I should live, even if I could live 20 years more. You can live much longer than I and you have talent. There must be something more that you can do?" Keigo found no words to talk back. Masaki 's words have changed something inside of Keigo. In his room, he alone sat in front of his piano and began to struggle to make a song again. Strolling about the town, Masaki happened to listen Keigo's voice from the radio talking to her: "If now you think of yourself alone and that there's no one on your side, please remind that there is at least one here. "And he began to play a new song dedicated to her. Saved by his words and song, for the first time she told her mother the reason of infection with frankness, and mother forgave her and accepted the reality. The 6th episode:Keigo regained his desire for music. But it was hard to find a new recording company to make a contract with, because of his arrogant behavior in the past. After many rejection, finally, one company offered him to make a contract. But another problem was coming out. A gossip reporter was aware of his relation with Masaki and planning to come out a false scandal, such as "Paying money to a high school girl for sex, Keigo infected her HIV "Masaki, encouraged by Keigo and mother, decided to go to school again in spite of harassment. Her best friend, regretting so much to have ignored her, protected Masaki in the class and also other students began to accept her. Masaki was so relieved, but at the same time, she was feeling uncomfortable to keep it secret about her disease. At first, Keigo advised her not to tell it anyone. But, understanding Masaki's desire to live her life without any secret, he encouraged her who was worrying to hurt someone by her coming-out : "If they really love you, they won't feel pain even if they are hurt a little by your coming-out." In fact, he knew that her confession would be fatal for his career, giving some reality to the false scandal. But he didn't say nothing about it. Accompanied by Keigo, Masaki arrived at the school where the all students meeting was going on. She made up her mind and began to talk to all the students and teachers : "Maybe, I should keep it secret, if I think about my family and friends. But I can't live my life any longer, if I don't tell it now." And she confessed everything about her disease. "I was aware of how precious every moment of my life is, only after I knew my life is so limited. Being alive is not a matter of course. It's full of pain and still it's so wonderful." Her speech moved everyone so much. Keigo, having watched over to the end, made up his mind, too. He said to Masaki who was wondering if it was good to confess or not : "I'm sure that it was good to say that. I proud of you whatever someone will say about you." The 7th episode:At last, the scandal was reported in public soon after the Masaki's coming-out and Keigo was announced the cancellation of new contract from the recording company. Masaki, recognizing that her confession caused the scandal, tried to do everything she could imagine to help him, for example, telling about the true story to the gossip reporter and so on. But, on the contrary to her will, everything she did caused more serious trouble. As the result of that, Keigo lost all his jobs and chances in Japan, and only way remained for him was to go to America to make his career again from zero. Now that he decided to leave Japan, being afraid of going too far into her, Keigo tried to be cold on purpose against Masaki, saying "you troubled me too much! I really feel annoyed being loved by a girl like you?". The Keigo's last concert in Japan was suddenly cancelled by the sponsor. Totally depressed, he came to the vacant concert hall and found there Masaki. Masaki cried out to Keigo : "I can't help loving you, however troublesome it may be for you! I just can't help myself, even if we can't see anymore?" She was crying. Keigo shouted back aloud : "What do you want?! Don't you understand? I said that you trouble me!! Do you really understand how much trouble you made? I lost my job, everyone is backbiting me, at the end I have to leave this country! You say you love me, but so what? It doesn't make nothing! Love is just a heavy and troublesome feeling hard to manage. So, why are you always so? ,... Why do you make me feel like this?!" He hugged her close and they were kissing for long time. The 8th episode:The more Keigo loved Masaki, the more he was scared of loosing her, because he had already lost his lover once before and deadly suffered. Kaoru asked him : "Do you have enough courage to stay beside her until the last moment?" He couldn't answer it. One day, Kaoru told Masaki about Keigo's former lover Risa (Kaoru's older sister) and her death : "Do you know why Keigo is going with such a girl like you? Just because you suffer from a fatal disease. He just can't leave you alone, because my sister was died in front of him. "Masaki was so shocked to hear that. A good business offer has come to Keigo from America, and he had to leave soon. Before the departure, Keigo tried to explain how he was feeling about Masaki, but Masaki rejected him saying : "Our future is not imaginable, because soon or later I will die. You said that you don't want to see anyone die in front of you anymore, didn't you? And now you are going to America and won't come back for some years. Now, good bye and good luck." Keigo sadly left her house. On the way to the airport, he was recalling every moment of Masaki, and suddenly stopped the car. He went to the bridge where they had been often and found her hesitating to jump into the water. "Go ahead, Jump into the water." Keigo talked to her. "I'll receive you no matter how many time you throw yourself. If it's your destiny to die, die in my arms! Don't you believe me?" He jumped into the water first and looked up her from the water. Masaki made up her mind and she also jumped down. In the water they were hugging each other and Keigo said : "Why don't you come with me to America? I want you to be always beside me." They kissed. The 9th episode:Keigo asked Masaki to come with him to America, but Masaki's dad didn't agree with it because she was still too young. Keigo was making efforts to prepare everything to take care with Masaki in America, for example, arranging their apartment, searching for an excellent hospital specializing in AIDS and so on. But Masaki, after the incredible happiness she felt, began to worry that she might be only a trouble for Keigo also in America, because she couldn't do nothing but loving him and she hasn't still found her own purpose of life. "I wonder if I should go with you. I don't want to be a girl who can only depend on you. My life is short. There must be something I can do with my limited days. "Then, Keigo said : "I really want you to come with me. If you change your mind, come to the airport." Masaki had been out of touch with her dad for a long time, but finally she began to understand his affection for her, and also Masaki's dad at last realized what was the most important thing for Masaki. Finally he said : "You should go to America with him if you're really happy to do so. You can think of your purpose of life also in America, can't you?" Encouraged by his words, Masaki left for the airport. But at the airport, Kaoru found Masaki and told a lie : "The music production of America hates the Keigo's scandal about you. So, Keigo has already left alone, because he felt so sorry and had no courage to see you." Masaki, deadly despairing, left the airport and cried bitterly on the street. Keigo, not knowing anything what happened, had been waiting and waiting for her to come, but at last the departure time has come, and he left for America with full of sadness. At the end of the 9th episode, the story has suddenly jumped to the three years after! Masaki is now studying hard to become a interior designer and looking for a job.... The 10th episode:Three years after, Keigo has come back to Japan for a short stay to held the "Back to Japan Tour" with a successful result in America. In Japan, Masaki finally got a job as a interior designer. Due to Kaoru's cruel lie, she was still believing that Keigo had abandoned her for his future and trying to forget him. On the other hand, Keigo was believing that Masaki had chosen to stay in Japan by her will, but still thinking about her. Now, three years later, Keigo happened to know the truth and it terribly hit him. When Keigo and Masaki came across each other near the concert hall, he told her the truth and apologized. But Masaki said: "Do you know how much I cried to forget you? It's too late now. Anyway you'll leave soon to America again, won't you? You've had a great success in America, and I've found a little dream of mine here. Now we can do nothing but regarding that what happened was good for us after all." Keigo couldn't find a words to say. Masaki was announced the cancellation of her post, because she confessed about her disease. Keigo sincerely tried to comfort her deadly depressed and asked her again ( after three years ) to come to America with him, saying : "I don't want to waste our time anymore. Is there anything more important than living together - watching the same thing, breathing the same air, touching each other? I know you have your own dream, but it can be realized also in America." Masaki agreed. That night, Keigo wanted her, "Are you serious? I didn't prepare anything. ( It means that she doesn't have a condom )."Keigo said, "It's all right." "It's NOT all right. I'm afraid that you'll be infected." But Keigo said "It's up to me to decide about myself. I decided to accept everything of you, whole of you. "They spent the night together. Keigo promised her in the morning light that he would come back soon to take her to America after he would have finished his concert tour in America. But next day, Masaki fell down by pneumonia and Keigo was sentenced by a doctor that Masaki was no more just a HIV positive but AIDS patient. Keigo froze. This time, the drama ended with his whispering monologue: "The clock of our life time is winded up by a God's hand. Why are we aware of it only after everything is too late? Now I can see a flame, a small flame twinkling in the dark. I beg you to save it. I beg you not to blow it out while I don't watch it. You can take my life instead. GOD, PLEASE! GIVE US A LITTLE MORE TIME... "The last phrase is, as you know, the title itself of the drama "KAMISAMA, MOUSUKOSHIDAKE " * There were some opinion that it's unacceptable to broadcast on TV such a risky sex with a HIV patient without using a condom, because TV influences people so much. But personally, I think it's all right because TV is not a moral education machine. In the story, Keigo decided by himself to accept everything of Masaki including her disease, although he knows well enough about the risk of infection. Is there anything we could say against his resolution? I read in a book that also Takeshi himself said "I'm sure that Keigo would do it, even if the risk were 100%." The 11th episode:Masaki was taken pneumonia and entered the hospital. Keigo was always staying beside her, putting off his departure for America to prepare the concert tour. Kaoru asked him to leave soon : "Don't you have a pride as a professional, leaving your job undone for the private matter? I'm afraid that you'll loose your career again?" But Keigo refused : "I can't go leaving her alone. I'm afraid that she'll be taken away while I'm not here." Several weeks after, Masaki was getting better and besides, it was revealed that she got pregnant. The doctor told her how risky it is to bear the baby for her sick body and also for the baby himself (there is a certain possibility that he might be infected by HIV), but Masaki was so happy and insisted to bear the baby. She told Keigo about it, believing and hoping his approve. But Keigo didn't agree : "That's too risky for you. Your life is a hundred times more precious than the baby still unborn for me. I don't want you to reduce your life anymore." Not only Keigo but everybody (including Masaki's mama) persuaded her to give up her baby. Moreover, Kaoru explained to Masaki about Keigo's difficult situation ( he will be demanded to pay a great amount of compensation, if he doesn't leave soon for America ), and asked her to persuade him to go. Masaki, terribly suffering, finally decided abortion and asked Keigo to go to America: "Don't worry about me. I won't die. For next six month, I'll wait in good condition for you to come back. "The day of abortion, however, Keigo found a picture ( almost silhouette )of their baby and Masaki's memo inside her notebook. It says : "Hello, my baby. It was the second happiest thing in my life that I met you. Next to the fact that I met your dad." He rushed into the hospital : "I'm so sorry...! If you give up the baby now, first of all your heart will be broken. Let's get along together, I mean, three of us." When Keigo left for America, he gave her an engagement ring. But Masaki didn't receive it, saying : "I want to receive it when you'll come back six months later, as a reward of being alive in good condition." The six months have passed soon and Masaki was miraculously still well with her baby inside. But she suddenly fell down exactly the day of Keigo's arrival and was carried to the hospital. * From America, Keigo sent to Masaki his funny video letter, and in that video letter he said : It was found out that I'm not infected by HIV." The last episode:Masaki - fell down on the street and carried in the hospital - fortunately recovered soon. But Keigo, recognizing how fragile her condition was, decided to hold a wedding immediately by themselves - two alone - in a church at midnight. But during the ceremony, Masaki felt the pain and labor started. Immediately carried in the hospital again, she begged Keigo to help the baby first, saying: "I would be so satisfied if I died for my baby." While she was suffering to bear the baby, the doctor asked Keigo and Masaki's parents, "In case of emergency, which do you take priority over to save? mother or baby?" Knowing well Masaki's wish, Keigo made a heartbreaking decision, apologizing to her parents, "please save the baby first "After the long time of suffering, the baby (girl) was born. But the both of them ( Masaki and baby ) ware still in a critical condition. Keigo, being full of regret, reproached himself madly to have admitted Masaki to bear the baby: "I was trying to kill her?" Masaki's mother comforted him and gave him a videocassette of Masaki's massage for her future baby. Listening to her touching massage, he was recalling every moment of their memories like a flashback, and cried bitterly. His prayer was accepted. Masaki and baby ( named Sachi ) was gradually recovered. But the doctor warned Masaki to pay full attention to her condition in a daily life, because her body was so much exhausted and consumed, much more than she recognized herself. And the doctor also said that they had to wait for about six month to examine if Sachi was also infected or not. One day, Keigo took Masaki and Sachi to the top of the hill where they came to see the night view long time before, and said that he bought a site here and would build a private school of music for the handicapped children. "I've changed much since I met you. I'd never recognized before that the music has the power to heal and encourage the people. ...I imagine that now you desire to live longer, more than before. - Maybe you wish "Give me a little more time until Sachi walks...a little more until she speaks..."But, now look. At this very moment, I'm here, Sachi is here, and you are here. Isn't it sufficient enough? Live this moment. "After several months they held a wedding ceremony again - this time, in a beautiful sunny day, cerebrated by many friends -. After the ceremony, everyone was out in a garden for the party and for an instant Sachi was left alone on the baby bed in the church, while a caretaker left a moment for a telephone calling. When Masaki happened to enter the church, Sachi was just about to fall from the baby bed. Masaki froze to see it and then dashed toward the baby with all her power to save from falling. Keigo, looking for Masaki to tell the good news from the doctor that Sachi was not HIV positive, came into the church and....found Masaki dead ( for heart attack? ) still dressed as a bride, and innocent Sachi smiling besides her. Masaki's face seemed contented and calm. Keigo, dressed as a groom, was holding Masaki in his arms for a long time without crying. The drama ends with some heart-warming scene of Keigo and Sachi a few years after. EndFar away
การเเสดงออกเป็นเรื่องที่ดี เเต่ถ้ามากไปมันก็กลับกลายเป็นเเย่ อะไรกันเเน่ที่มันเรียกว่าพอดี เฮ้อ .. เซ้ง ....
.
.
.
.
.
June 03 It Time 64 Bitไม่มีไรเขียนอ่ะ อยู่คนเดียว เเขนเดี้ยง กลัวตามพวกมึงไม่ทัน ยืมหอยมึงหน่อยน่ะนนท์
|
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
